Europejski akt o dostępności: czego wymaga od Państwa strony

Dotyczy, jeśli oferują Państwo jedną z objętych usług konsumentom w UE i nie są Państwo zwolnieni jako mikroprzedsiębiorstwo. Handel elektroniczny jest objęty wprost i to właśnie wciąga w zakres większość stron. Sprzedaż między firmami nie jest celem aktu; celem jest sprzedaż konsumentom.

Objęte usługi to m.in. handel elektroniczny, detaliczne usługi bankowe, e-booki i dedykowane oprogramowanie, usługi łączności elektronicznej, usługi dostępu do audiowizualnych usług medialnych oraz określone elementy transportu pasażerskiego lotniczego, autobusowego, kolejowego i wodnego. Akt obejmuje także produkty — komputery i ich systemy operacyjne, terminale samoobsługowe, czytniki e-booków i konsumenckie urządzenia końcowe używane w łączności elektronicznej.

Dwie rzeczy bywają czytane opacznie. Po pierwsze, akt idzie za usługą, a nie za siedzibą firmy: jeśli sprzedają Państwo konsumentom w UE, to, że są Państwo zarejestrowani gdzie indziej, nie znosi obowiązku. Po drugie, intranet albo portal wyłącznie między firmami to osobne pytanie — takie, które warto zadać swojemu prawnikowi, zamiast zakładać cokolwiek w którąkolwiek stronę.

Akt ustanawia funkcjonalne wymogi dostępności, a nie listę instrukcji technicznych. Informacja musi być dostępna więcej niż jednym kanałem zmysłowym, przedstawiona tak, by użytkownicy mogli ją postrzec, i napisana językiem proporcjonalnym do złożoności usługi. Interfejsy muszą współpracować z technologiami wspomagającymi i dać się obsłużyć bez polegania na jednej metodzie wprowadzania danych.

W praktyce, dla strony internetowej, wchodzi tu zharmonizowana norma europejska. Spełnienie normy zharmonizowanej daje domniemanie zgodności z wymogami prawnymi — dlatego praca nad dostępnością w Europie mierzona jest wobec EN 301 549, normy, która dostosowuje wytyczne WCAG do prawodawstwa europejskiego.

To jest praktyczne tłumaczenie prawa: działająca obsługa klawiaturą, widoczny fokus, czytelny kontrast, pola formularzy z prawdziwymi etykietami, obrazy z sensownymi alternatywami, komunikaty błędów, które same się tłumaczą, i struktura strony, po której czytnik ekranu potrafi się poruszać.

Data 2025 to moment, od którego obowiązki zaczęły obowiązywać, a nie granica, po której wszystko musi być już doskonałe. Akt dopuszcza kilka rozwiązań przejściowych — w tym dalsze korzystanie z produktów, które były już zgodnie z prawem w użyciu, oraz istniejące umowy o świadczenie usług biegnące do końca ich okresu w ograniczonym oknie czasowym. Te przepisy kupują czas dla sprzętu i umów. Nie tworzą ogólnego okresu karencji dla strony, którą można przeprojektować w dowolnym momencie.

Egzekwowanie jest krajowe. Każde państwo członkowskie wyznacza organy odpowiedzialne za nadzór rynku i za sprawdzanie zgodności usług i każde ustala własne kary. To znaczy, że ekspozycja zależy od tego, gdzie są Państwa klienci, a ta sama niezgodność może być potraktowana zupełnie inaczej w dwóch krajach.

Jest jeszcze druga konsekwencja, która przychodzi wcześniej niż jakikolwiek organ. Konsumenci i organizacje reprezentujące mogą składać skargi w procedurach krajowych, a nabywcy publiczni coraz częściej żądają dowodu zgodności w zamówieniach. Na kilku rynkach pierwszym praktycznym kosztem niedostępnej strony nie jest kara — jest nim odpadnięcie z przetargu.